|
برای اولین بار و در طول عمر سی ساله ی حکومت طالبانی ایران، مخصوصن در این دو دهه اخیر با حکمرانی مطلق ولی فقیه حضرت آیت الله خامنه ای مدضله، رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران، دیشب شاهد مناظره ای سیاسی بودیم که پخش آن از رسانه ملی و به صورت زنده٬ کاملن بی سابقه بود، مناظره کاندیداهای ریاست جمهوری در ایران همیشه به صورت یک پیش نویس از پیش تعیین شده نمایشی و به صورت ابزاری به کار برده میشد که معمولن ما هم عادت به در انتظار بودن برای تماشای یک سناریوی قدیمی و مکرر در ادوار گذشته را داشتیم، در مناظره ای که دو کاندید ریاست جمهوری برای احراز پست رئیس جمهور مقابل هم قرار گرفتند در دفاع از برنامه های مُدَوَنٍشان نکات جالب و قابل توجهی بیان کردند که در این دوره بازتاب ترسیم زوایای ساخت یک ساختار حکومتی با یک روند غیر مردمی را در این سی ساله به دنبال داشت و هرچه عریان تر ماهیت این نظام را به نمایش گذاشت!
موارد گوناگون قابل بحثی را میشه به نقد و برسی گذاشت و در وصف رو در رویی دو سلیقه و ایدوئولوژی انقلابی که یکی در بدو انقلاب و هم پا با انقلاب ایران شکل گرفته و رشد کرده بود و دیگری تفکری که از مکتب رادیکالی مذهبی و بنیادگرایانه ای نشعت می گرفت که در این سالها در بدنه نظام رشد کرده بود و شکل میگرفت و تند رویان طرفدار این ایده را که هیچ کس غیر از مجموعه ی خودشان را هم قبول ندارند خیلی سریع و نجومی هُل داده بود تا اینکه امروز روند این حرکت سر از جاهای خطرناک در بیاورد یا انگشت به مکانهای تنگ و تاریک و معمولن دور از دسترس بزرگان بگذارد و این امر مسبب آن شود که در راس و هرم قدرت جانشین به حق پروردگار احساس خطر و نا امنی کند و دست به تغییر موقعییت استراتژیک در راستای خواست مثلن عموم و اعمال سیطره عقاید شخصی بزند تا با این ترفند هم منشاء خطر را نابود کند، هم عنان قدرت و افسار جامعه را در راستای کنترل حفظ کند و هم با استفاده از حظور احاد ملتی که به تنگ آمده اند و خود را مجبور میبینند و احساس تکلیف میکنند که باید از بد و بد تر یا از میان فاجعه و حادثه یکی را انتخاب کنند، به نظام مقدس جمهوری اسلامس ایران که خدای ناکرده ضد مردمی و ضد حقوق شهروندی مردم هم نیست و با حقوق بشر و حقوق زنان هم میانه ی خوب و تنگاتنگی دارد و به قومیت ها و مذاهب و اقلیت ها با دیدگاهای مختلف هم احترام میگذارد و هم اهمیت می دهد، مشروعیت قانونی ببخشد! که این امر برای نمایش در سطوح مختلف داخلی و بین المللی نیاز مبرم به مردمی دارد که فله ای از آینده ای نا معلوم هراسیده اند و مجاب به این امر میشوند که باید حداقل برای نجات خودشان فاجعه را از رده خارج کنند و حادثه را به روی کار بیاودند،از موضوعات کلی این نمایش سیاسی بی سابقه و سرگرم کننده که بگذریم، ترجیحن! نکات مهمی هم در شخصیت دو طرف کاندید پست ریاست جمهوری قابل توجه بود، در مناظره آقایان میر حسین موسوی و جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد که بر خلاف مناظره ی دوستانه دو کاندید دیگر، آقایان مهدی کروبی و محسن رضایی که به تبادل تفاهمات و نظرات مشترک کاملن شباهت داشت و منطبق بود تا یک مناظره ی تمام عیار سیاسی، با یک صحنه انتقادی شدید و کارزار تدافعی و تهاجمی مهیجی روبرو شدیم که پیام آور مسایل مهمی از شکاف میان طبقات تشکیل دهنده ی این نظام بود
در یک طرف دکتر محمود احمدی نژادی قرار داشت که همه ی ما با شیوه های تهاجمی منفی، اتهامات، بهتان ها، هیجانات مقطعی و شخصیت منحصر به فرد ایشان که این امر برایشان مشبه شده است ناجی تمام ملت ها می باشد روبرو بودیم و در طرف دیگر اقای میر حسین موسوی که با آرامش و متانت سعی داشت تا به دام ترفند های تحریک کننده رقیب نیافتد، البته ایشان تا مقطعی بر جو حاکم تسلط داشت و با اعمال خونسردی سعی در تجدید تخریب سیستم عصبی و بر هم زدن تمرکز نداشته ی جناب دکتر محمود احمدی نژاد داشت اما در بیست دقیقه ی آخر اقای میر حسین موسوی کمی مقلوب جو سازی های حریف شد تا جایی که از فرط هیجان انگشت به سوی دکتر احمدی نژاد گرفت و او را مورد خطاب قرار داد٬ اما این تغییر اندک و محسوس از شایستگی های ایشان و قدرت مدیریتی و تسلط بر شرایط مشوش و جَو ناپایدار٬ چیزی کم نمیکند به نظر من اقای موسوی با حفظ اعتماد به نفس و با علم به اینکه میدانست با چه برنامه ای برای حظور در مناظره آمده تا لحظات آخر در مسیری قرار داشت که مشخصن باید قرار میگرفت و کاملن برنده ی مناظره بود البته تا حدودی پیروزی آقای موسوی مرهون عملکرد بد و ضعیف رقیب هم بود، در سوی دیگر اقای دکتر محمود احمدی نژاد با علم به اینکه می دانست و میداند که تاریخ مصرفش به پایان رسیده سعی بر آن داشت که همان قشری را مورد خطاب قرار دهد که از او حمایت های بی شاعبه می کنند و این روزها خوب سیب زمینی میخورند، نوش جانشان، خدا بده برکت! جناب دکتر احمدی نژاد مانند شخصی که شنا بلد نیست اما به کمک شناگران ماهر به وسط اقیانوس کشانده شده بود و در یک حرکت 4 ساله اسباب ناراحتی حامیانش را در نظام فراهم آورده بود ناگهان خود را در میان امواج خروشان انتقادهای به جا و نابه جا تنها میبیند و برای بیرون آمدن از این شرایط و غرق نشدن بیشتر دست و پا میزند و هنوز نمیداند که این دست و پا زدن ها او را سریعتر به ورطه ی نابودی میکشاند، دکتر محمود احمدی نژاد تمام تیر هایش را در این مناظره شلیک میکند ودر این آبهای خروشان پیکان کند شده ی عدالت محوری و مبارزه با مفاسد اقتصادی را به سمت سینه ی کوسه نشانه میرود
پدر خوانده که در حاشیه قرار دارد نگران این مساله نیست که تهدیدی از سمت این شکارچی ناشی متوجه اش باشد، کوسه که از حمایت عده ای از محافظان محیط زیست برخوردار است خوب میداند که نسلش به این زودی ها منقرض نخواهد شد و بهتر از این میداند که آقای دکتر محمود احمدی نژاد برای بار دوم از این امام زاده موجز بیرون نخواهد آمد، کار به جایی میرسد که دکتر احمدی نژاد خسته از این همه دست و پا زدن در حال غرق شدن مساله را ناموسی میکند و با افتخار و غرور عکس همسر رقیب را به دست میگیرد و با زبان بی زبانی به التماس می افتد و این آخرین گلوله که از اسلحه دکتر احمدی نژاد ناشیانه شلیک میشود مسبب ترور سیاسی خود ایشان می گردد ، همین یک حرکت کافی بود تا قسمتی از خیل عظیم رای های خاموش به سمت جناب موسوی حرکت کند...
مسائل حاشیه ای
آمار ها:
جناب دکتر محمود احمدی نژاد در طی سخنان گهر بارشان از آمار و ارقامی استفاده کردند که کاملن اغراق آمیز و غیر قابل باور بود و خدا میداند که این ارقام نجومی را از کدام رویا یا ماورایی می آورد!؟ ایشان در قسمی از سخنانشان فرمودند که در طول 4 سال ریاست جمهوری بنده 320،000 تیتر بر علیه من در مطبوعات چاپ شده!
در همان لحظه که ایشان چنین فرمودند من دچار سکته مغزی شدم آن هم کُما ناک! پیش از وقوع سکته به این مسئله فکر میکردم که 320،000 تیتر انتقادی در طول چهار سال با در نظر داشت روزهای تعطیل رسمی و غیر رسمی، به عبارتی میشود روزانه دویست تا دویست و 60 تیتر مطبوعاتی!!!!! یعنی ... مغزمترکید و در همون لحظه سکته مغزی کردم و به کما رفتم!
مطبوعات:
جناب دکتر محمودِ احمدیِ نژادِ مطبوعات دوستِ مطبوعات پرور دولتِ خودشان را با دولت های پیش از خودشان مقایسه کردند و حتی مثال هم آوردند که در دوره ی خاتمی بیشترین آماربر خورد با مطبوعات بوده، آقای دکتر جان من از شما میپرسم در زمان خاتمی آیا خاتمی دستور تعطیلی طبوعات و رسانه های نوشتاری رو صادر میکرد یا آقای مهاجرانی یا دادگاهای انقلاب،وزارت اطلاعاتِ شریف وعزیز یا قوه ی قضائیه محترم؟ در همین زمانِ شما، روزنامه ای تنها به دلیل چاپ کاریکاتوری که مستقیمن هم شما رو مورد خطاب قرار نمیداد، با دخالت مستقیم شخص شخیص خودتان که طاقت انتقاد را ندارید بسته شد و دودمانش به باد فنا رفت، در همین زمان خودتان که بر ملت 400 سال گذشت چه تعداد ناشر ورشکست شدند؟ چه تعداد کتاب که بارها و بارها مجوز چاپ مجدد گرفته بودند برایشان مجوز جدید صادر نشد؟نرخ آمار مطالعه در زمان دولت شما با مدیریتی الهی تا چه میزان نزول داشت که در تاریخ مطالعه کشور بی سابقه است؟
سیاست مالی:
.jpg)
در این مناظره هیچکدام از کاندیداها پیرامون برنامه مالی و اقتصادی مشخصی صحبن نکرد، آقای دکتر محمود احمدی نژاد که مطمئنن برنامه ی مالی ندارن و اصولن با این نوع سوسول بازی ها هم مخالفن اما جناب موسوی هم در این مورد برنامه مشخصی ارائه نداد! یعنی کللن جناب موسوی برنامه ای برای ترمیم بدنه اقتصادی کشور که به دست خونین تیم دولت نهم تو کوچه پس کوچه های تهران بزرگ، چاقو خورده و تو کما رفته نداره؟ آیا پشت درهای بسته ی ICU دهمین دوره ی انتخابات ریاست جمهوری امیدی به زنده موندن اقتصاد متورم و آش و لاش ما که به کما رفته هست یا بر و بَچ منتظرن دستگاها ی احیای حیات رو از این جسد مردنی قطع کنن و اعضای باقی مونده رو بین دوستان هم مذهب و در و همسایه تقسیم کنن!؟
سیاست خارجی:
آقا شمایی که این همه سفر خارجی رفتین که تا حالا هیچکدام ار روئسای جمهور نرفتند و خوش به حال خودتان، چه دستاوردی از این همه هزینه برای مسافرت های خارجی برای ملت ایران داشتین؟ با کدام قدرت منطقه ای یا جهای معاهده ای ای در خور به امضاء رسوندین؟ چقدر به قدرت خارجی و محبوبیت بین المللی ایران با عقد قراردادهای اتحاد و همبستگی سیاسی، فرهنگی و نظامی اضافه کردید؟ در ابتدای انقلاب با اون وضعیت اسفناک و دوران سیاه یک ایرانی حق داشت برای رفتن به 76 کشور دنیا روادید بگیره، در زمان هاشمی این ارقام به 51 کشور رسید و در زمان خاتمی در 46 ثابت موند، در زمان شما ما فقط میتونیم به 28 کشور فقیر با سطحی پایین تر از سطح اجتماعی و فرهنگی خودمان مسافرت کنیم. شرکای سیاسی ما سوریه و بخشی از لبنان و حکومت فلسطین که مورد حمایت شما هست رو تشکیل میدن، کشور هایی که سرمایه ملی ما رو می مکن تا سپر های نا مطمئن دفاعی شما رو در منطقه تشکیل بدن. تنها در دوره ی شماست که به نماینده ی ملت ایران و شخص رئیس جمهور علنن توهین می کنن و با تحقیر شما ملت ایران رو مضحکه قرار میدند، تنها در دوره شماست که در ژنو با پرتاب آشغال و کثافات به سمت شما ، از آقای رئیس جمهور ایران استقبال گرم میکنند و در همین دوره شماست که ارتباط حیاتی ایران و عربستان به مخاطره می افته و با کشورهای تاثیر گذار عربی در سطوح مختلف تصمیم گذاری در اتفاقات مهم سیاسی منطقه ای و جهانی درگیری های شدید لفظی پیدا میکنیم رابطه ایران رو تا حد قطع کامل روابط سیاسی و فرهنگی نزول میدیم...
در تحلیل مناظره آقایان موسوی و دکتر احمدی نژاد مسائل کلی و جزئی مختلفی رو میشه مورد نقد و برسی قرار داد اما از اونجا که شیوه های بلاگری مخالف تحریر طویل هست و از اونجا که سرکار خانوم شاد، هم هیچوقت حوصله ی خوندن مطالب بلندِ پاییزِ بلند رو نداره این مطلب رو علیرغم میل باطنیم خاتمه میدم و مواکدن میگم که از موضع شخصیم برای تحریم بالماسکه ی انتخابات ریاست جمهوری هرگز عقب نشینی نمیکنم، من به حقوق شهروندی و حق انتخاب احترام میزارم و به مسئولین نظام میگم شمایی که به خودتون حق میدید برای من اشخاصی رو در نظر بگیرید که از میان اونها یکی رو انتخاب کنم و در الگو و پلان شما قرار بگیرم، این حق رو هم به من بدید که در این فاجعه توهین به شعور افراد و تحقیر یک ملت شرکت نکنم.
شورای نگهبانی که شش نفر از اعضای تشکیل دهندش مستقیمن با نظر مساعد حضرت ولی فقیه، آیت الله خامنه ای رهبر عزیز و گرامی جمهوری اسلامی ایران منتصب میشن و معلوم نیست که با چه معیاری کسانی رو که در نظر دارند تائید صلاحیت میکنند و مابقی را رد صلاحیت، این شورای مذهبی که تمام اعمالش در تناقض با قانون و حقوق شهروندی من هست نمیتونه برای من که شخصی آزاد هستم و حق انتخاب دارم تکلیف تعیین کنه و به من بگه برای ایجاد تغییر در ظاهر امر باید در مسیری قرار بگیرم که اونها برای ما مشخص میکنن! این انتخابات سالم نیست و انتخابات در یک سیستم کاملن بسته مذهبی که تمام تصمیمات زیر نظر یک نفر اتخاذ و اعمال میشه اعتبار قانونی و حقوقی نداره، نمایش این دوره هم تنها برای گربه دوئوندن و کشیدن مردم کلافه به پای صندوق های رای برای مشروعیت بخشیدن به قانونی بودن رژیم و محبوب نشون دادن نظام دیکتاتوری جمهمری اسلامی هست و نه چیز دیگه ای.
و در آخر:
وعده ی ما پای صندوق های رای و رای ما میر محسن کروبی نژاد !
همه برای یکی و اون یکی هم برای خودش !
پ.ن.
میشه لطفن برای روشن شدن برخی مسائل اون سند کذایی که احتملن خیالی هم هست اما آقای دکتر احمدی نژاد مصر هستند که در وزارت خارجه موجود هست رو منتشر کنید، منظورم همون سندی هست که آقای بلر کتبن برای آقای دکتر احمدی نژاد نوشتند و فرستادن و خواهش کردن که ملوانان بریتانیایی رو آزاد کنند و اصلن ۴۸ ساعت اولتیماتوم هم ندادند و ما هم اونها رو (متجاوزین بریتانیایی) رو قبل از ۴۸ ساعت اونم نو نوار شده آزاد نکردیم...
پاییز بلند
|
